Ευρυαγγείες

Τι είναι οι ευρυαγγείες;

Ευρυαγγείες ονομάζονται τα μικρά κόκκινα ή μπλε διεσταλμένα τριχοειδή αγγεία, τα οποία είναι ορατά, σε ένα κατά τα άλλα φυσιολογικό δέρμα, και τα οποία σε φυσιολογικές συνθήκες είναι αόρατα.

Για να γίνει κατανοητός ο ορισμός των ευρυαγγειών χρειάζεται να εξηγηθούν ορισμένες βασικές αρχές.

Οι αρτηρίες είναι αγγεία που μεταφέρουν το αίμα από την καρδιά στην περιφέρεια του σώματος, δηλαδή στα διάφορα μέρη του. Οι φλέβες αντίστροφα επιστρέφουν το αίμα από την περιφέρεια του σώματος, δηλαδή από τα διάφορα μέρη του, πίσω στην καρδιά.

Σε ορισμένα άτομα, για τους λόγους που θα εξηγηθούν παρακάτω, οι επιφανειακές φλέβες σταματούν να λειτουργούν σωστά με αποτέλεσμα να μην είναι ικανές να «σπρώξουν» το αίμα από την περιφέρεια του σώματος πίσω στην καρδιά, κατά συνέπεια αυτό να λιμνάζει τοπικά μέσα στις φλέβες, να αυξάνεται η φλεβική πίεση σε αυτές και οι φλέβες να διαστέλλονται, δηλαδή να διογκώνονται. Στα συγκεκριμένα σημεία, οι φλέβες λόγω της διαστολής τους γίνονται ορατές κάτω από το δέρμα και αναλόγως με το μέγεθός τους ονομάζονται ευρυαγγείες, φλεβεκτασίες και κιρσοί.

 

Πώς εκδηλώνονται οι ευρυαγγείες και τι συμπτώματα προκαλούν;

Οι ευρυαγγείες συνήθως εμφανίζονται σταδιακά σε ορισμένες περιοχές των ποδιών. Ξεκινούν σαν μικρά, κόκκινα ή μπλε αγγεία, τα οποία με την πάροδο του χρόνου εξακολουθούν να διαστέλλονται, να αυξάνονται σε διάμετρο (μέγεθος), σε έκταση και να γίνονται ολοένα και πιο εμφανή.

Πολλές φορές ή αύξηση της πίεσης και η ακόλουθη διαστολή των φλεβών μπορεί να γίνει αιτία πόνου, αισθήματος κούρασης ή και βάρους στα κάτω άκρα. Μάλιστα δεν είναι λίγες οι φορές που αυτά τα συμπτώματα προηγούνται της εμφάνισης των ευρυαγγειών.

Άλλα συνήθη συμπτώματα είναι τοπικά, αίσθημα καψίματος, φαγούρας και νυκτερινές κράμπες.

Τα συμπτώματα επιδεινώνονται ιδιαίτερα με τη ζέστη και την ορθοστασία.

Επίσης μετά από πολύωρη ορθοστασία προς το τέλος της ημέρας μπορεί να συνυπάρχει ελαφρύ οίδημα των κάτω άκρων.

 

Ποιες είναι οι αιτίες δημιουργίας των ευρυαγγειών;

Οι ευρυαγγείες πιθανότατα οφείλονται σε ευπάθεια των τοιχωμάτων και των βαλβίδων των φλεβών, η οποία οδηγεί στην εύκολη διαστολή των αγγείων, μετά τις καθημερινές καταπονήσεις των κάτω άκρων.

Παράγοντες οι οποίοι προδιαθέτουν στη δημιουργία των ευρυαγγειών είναι:

  • Η κληρονομική προδιάθεση, η οποία είναι πολύ σημαντική για την εμφάνιση των ευρυαγγειών και γενικότερα των φλεβικών προβλημάτων των κάτω άκρων. Πολύ συχνά το άτομο που έχει ευρυαγγείες αναφέρει ότι κάποιος από τους γονείς του αντιμετώπιζε ακριβώς το ίδιο φλεβικό πρόβλημα.
  • Η ορθοστασία: γι’ αυτόν τον λόγο οι ευρυαγγείες είναι συχνές σε άτομα που το επάγγελμα τους απαιτεί παρατεταμένη όρθια και ακίνητη στάση, όπως για παράδειγμα οι κομμωτές, οι χειρουργοί κ.λπ.
  • Οι ορμονικές μεταβολές, όπως αυτές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της κύησης, της εμμηνόπαυσης, της εφηβείας, της λήψης αντισυλληπτικών ή γενικά ορμονοθεραπείας.

Σχετικά με την εγκυμοσύνη έχει παρατηρηθεί ότι φλεβικά προβλήματα αντιμετωπίζει το 10-20% των γυναικών κατά την πρώτη εγκυμοσύνη, ενώ τα ποσοστά αυτά διπλασιάζονται για κάθε επόμενη κύηση. Συνήθως, τα προβλήματα εμφανίζονται κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και επιδεινώνονται σταδιακά με μικρές εξάρσεις μέχρι τον τοκετό. Μετά τον τοκετό το φλεβικό πρόβλημα που προκλήθηκε κατά την διάρκεια της κύησης αρχίζει να βελτιώνεται από μόνο του και έτσι στις περισσότερες γυναίκες 3 μήνες μετά τον τοκετό εξαφανίζεται κατά 70%

  • Το αυξημένο σωματικό βάρος σε σχέση με το ιδανικό.
  • Οι τραυματισμοί των κάτω άκρων.
  • Η προχωρημένη ηλικία.
  • Η έλλειψη κίνησης, η καθιστική ζωή και η ένδυση με στενά ρούχα είναι επιπλέον παράγοντες που εμποδίζουν την επιστροφή του αίματος από τα κάτω άκρα στην καρδιά και μπορεί να οδηγήσουν στη δημιουργία ευρυαγγειών.

 

Είναι επικίνδυνες οι ευρυαγγείες;

Οι ευρυαγγείες συνήθως δεν είναι επικίνδυνες. Σε ορισμένα άτομα όμως, αν δεν αντιμετωπιστούν εγκαίρως, μπορεί να οδηγήσουν σε δερματικές αλλοιώσεις των κάτω άκρων και σε φλεβίτιδα.

Πολύ σπάνια επιπλοκή είναι η θρόμβωση των βαθύτερων φλεβών (εν τω βάθει φλεβών) και τα άτονα φλεβικά έλκη στο δέρμα.

Γενικά, ισχύει ότι οι ευρυαγγείες με τον καιρό επιδεινώνονται και όσο νωρίτερα ξεκινήσει η θεραπευτική τους αντιμετώπιση τόσο πιο γρήγορο, ανώδυνο και καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα θα επιτευχθεί.

 

Πώς θεραπεύονται οι ευρυαγγείες;

Αρχικά πρέπει να διευκρινιστεί η αιτία των ευρυαγγειών. Αν αιτία τους είναι κάποιο πρόβλημα κεντρικότερης, βαθύτερης φλέβας χρειάζεται πρώτα να θεραπευθεί η βάση του προβλήματος και έπειτα να αντιμετωπιστούν οι ευρυαγγείες.

Γι’ αυτόν τον λόγο αρχικά γίνεται έλεγχος, κυρίως με τη βοήθεια ειδικών μηχανημάτων υπερηχογραφίας αγγείων (Triplex), ώστε να εντοπισθούν οι φλέβες που ανεπαρκούν.

Αν δεν υπάρχει πρόβλημα στις βαθύτερες φλέβες τότε μια αποτελεσματική θεραπευτική μέθοδος, η οποία υπάρχει πολλά χρόνια και δίνει την δυνατότητα να εξαλειφθούν οι ευρυαγγείες μέσω της έγχυσης ειδικών φαρμάκων μέσα σε αυτά τα παθολογικά αγγεία, είναι η μέθοδος της σκληροθεραπείας.

Πρόκειται για μια πολύ απλή θεραπεία. Χρησιμοποιείται μια πολύ λεπτή βελόνα μέσω της οποίας εγχύεται ειδική ουσία. Τα τοιχώματα των αγγείων όταν έρχονται σε επαφή με αυτή την ουσία αντιδρούν και κλείνουν με αποτέλεσμα να κλείνει και το αγγείο, το οποίο με την πάροδο του χρόνου μετατρέπεται σε ινώδη ιστό, ο οποίος τελικά απορροφάται από τον οργανισμό. Με αυτό τον τρόπο οι ευρυαγγείες παύουν να είναι πλέον ορατές.

Συνήθως, απαιτούνται αρκετές ενέσεις σε όλο το μήκος των αγγείων και γι’ αυτόν τον λόγο χρειάζονται περισσότερες από μια επισκέψεις για να ολοκληρωθεί η θεραπεία. Φυσικά ο αριθμός των επισκέψεων εξαρτάται από την έκταση του προβλήματος.

Μετά από κάθε θεραπεία η ενδιαφερόμενη ή ο ενδιαφερόμενος επιστρέφει κανονικά στις καθημερινές ασχολίες και μπορεί να συνεχίσει τις αθλητικές  δραστηριότητες, εάν και εφόσον είναι ελαφριάς ή μέτριας έντασης. Η κίνηση γενικά βοηθά τόσο τη θεραπεία όσο και τη λειτουργία των φλεβών.

Στα σημεία όπου γίνονται οι ενέσεις τις επόμενες ημέρες από την θεραπεία υπάρχει η πιθανότητα να δημιουργηθούν μικρές μελανιές, οι οποίες όμως μέσα σε λίγες ημέρες εξαφανίζονται πλήρως και καλό είναι τα σημεία αυτά να μην εκτεθούν στον ήλιο.

Μια άλλη θεραπεία είναι αυτή που γίνεται με τη χρήση NdYag laser (laser με μήκος κύματος 1064 nm) με το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστούν τα μικρά μπλε αγγεία των ποδιών διαμέτρου από 0,5 μέχρι 3 χιλιοστά.

 

Μήπως δεν είναι σωστό να εξαλείψουμε τις ευρυαγγείες γιατί είναι χρήσιμες στον οργανισμό;

Οι παθολογικές ευρυαγγείες που εξαφανίζουμε με τη μέθοδο της σκληροθεραπείας καθώς και με τη χρήση laser NdYag είναι φλέβες οι οποίες δεν χρησιμεύουν στον οργανισμό και επιπλέον δυσκολεύουν την καλή λειτουργία του υπόλοιπου φλεβικού συστήματος των ποδιών. Οι φλέβες αυτές, καθώς είναι ανίκανες να επιστρέψουν το αίμα στην καρδιά με τρόπο ικανοποιητικό, το κατακρατούν στα κάτω άκρα, το αίμα λιμνάζει μέσα στις φλέβες με αποτέλεσμα να αυξάνεται η φλεβική πίεση τοπικά σε εκείνα τα σημεία και να καταστρέφονται καινούριες υγιείς φλέβες.

Αν οι ευρυαγγείες θεραπευτούν σωστά και εγκαίρως ελαττώνεται τόσο η πιθανότητα επιδείνωσης του υπάρχοντος προβλήματος όσο και ο ρυθμός εμφάνισης καινούριων ευρυαγγειών, γιατί βελτιώνεται η φλεβική κυκλοφορία και το αίμα επιστρέφει ευκολότερα στην καρδία με τις υγιείς φλέβες που έχουν απομείνει.

 

Θα ξαναδημιουργηθούν οι ευρυαγγείες μετά το τέλος της θεραπείας;

Οι ευρυαγγείες είναι ένα αρκετά αθώο, χρόνιο πρόβλημα που εξελίσσεται με το πέρασμα του χρόνου.

Στα άτομα που υπάρχει η προδιάθεση για την εμφάνιση των ευρυαγγειών, ανεξάρτητα από το αν έχει προηγηθεί οποιαδήποτε είδους αντιμετώπιση τους, με την πάροδο του χρόνου συνήθως εμφανίζονται καινούριες ευρυαγγείες, γιατί ο ίδιος ο οργανισμός έχει την τάση να καταστρέφει συνεχώς νέες φλέβες. Έτσι είναι πιθανό να εμφανιστούν νέες ευρυαγγείες τόσο στις περιοχές που έχει γίνει σκληροθεραπεία όσο και σε άλλες περιοχές. Η διαδικασία επανεμφάνισης των νέων ευρυαγγειών είναι αργή.

Το όφελος από την εξάλειψη των παθολογικών ευρυαγγειών μέσω της σκληροθεραπείας και της laser θεραπείας είναι ότι ελαττώνεται ο ρυθμός εμφάνισης καινούριων ευρυαγγειών.

Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι είναι απαραίτητη η περιοδική παρακολούθηση των ανθρώπων με τάση για ευρυαγγείες, καθώς και η συντήρηση του αποτελέσματος με νέες συνεδρίες σκληροθεραπείας ή laser θεραπείας σε περίπτωση εμφάνισης νέων ευρυαγγειών.

 

Τι πρέπει να κάνω και τι να αποφύγω για τη δημιουργία ή την επιδείνωση των ευρυαγγειών;

Ορισμένες χρήσιμες συμβουλές για την αποφυγή της δημιουργίας καθώς και την επιδείνωση των ευρυαγγειών είναι οι ακόλουθες.

  • Καλό είναι να αποφεύγεται τόσο η παρατεταμένη ορθοστασία όσο και η παρατεταμένη καθιστή θέση, ειδικά με τα πόδια σταυρωμένα, οι οποίες εμποδίζουν την επιστροφή του αίματος από τα κάτω άκρα στην καρδιά.
  • Απαραίτητο είναι να αποφεύγονται τα στενά εσώρουχα, οι κορσέδες, τα παντελόνια, οι κάλτσες και οι μπότες που είναι σφιχτές στις γάμπες.
  • Χρειάζεται να αποφεύγονται τα ζεστά μπάνια, ντους ή χαμάμ, η παρατεταμένη έκθεση στη ζέστη του ήλιου, στη θέρμανση του αυτοκινήτου στα πόδια, καθώς και τα ζεστά επιθέματα στα κάτω άκρα και η ενδοδαπέδια θέρμανση.
  • Πρέπει να αποφεύγονται ορισμένα σπορ, τα οποία προκαλούν απότομες αλλαγές στη πίεση του αίματος μέσα στις φλέβες, όπως είναι το τένις, το σκουός, το μπάσκετ, το βόλεϊ, το έντονο τρέξιμο, αλλά και η ανύψωση πολλών βαρών σε όρθια θέση.
  • Αντιθέτως, να προτιμώνται σπορ τα οποία ωφελούν την καλή υγεία του φλεβικού μας συστήματος όπως είναι το κολύμπι, το περπάτημα και το ποδήλατο.
  • Μια καλή συνήθεια επίσης είναι ο ύπνος με τα πόδια ελαφρώς ανασηκωμένα σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα κατά περίπου 10-15 εκατοστά. Αυτό πρακτικά μπορεί να επιτευχθεί τοποθετώντας μια ή δύο κουβέρτες κάτω από το στρώμα στο ύψος των ποδιών.
  • Τα συχνά δροσερά ντους, κατά τη διάρκεια της ημέρας, στα κάτω άκρα -ειδικότερα τους ζεστούς μήνες του χρόνου- συντελούν επίσης στη διατήρηση της καλής υγείας των φλεβών.
  • Σημαντικό είναι να διατηρείται το σωματικό βάρος υπό έλεγχο και κοντά στο ιδανικό με τη βοήθεια της σωστής και υγιεινής διατροφής.
  • Η καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας είναι ένας άλλος σημαντικός παράγοντας.
  • Σε περιόδους παρατεταμένης ακίνητης ορθοστασίας ή παρατεταμένου καθίσματος χρήσιμη είναι η κίνηση των ποδιών καθώς και των δακτύλων τους.
  • Πρέπει, τέλος, να αποφεύγονται τα ψηλοτάκουνα παπούτσια και να προτιμώνται παπούτσια με χαμηλά τακούνια ύψους περίπου 2-3 cm.